هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش داراییهای نامشهود و سرمایههای ارتباطی در ارتقاء قابلیتهای بازاریابی فدراسیون دوچرخهسواری بود. این تحقیق از لحاظ نتیجه و هدف از نوع تحقیقات کاربردی، از نظر استراتژی پژوهشی از نوع تحقیقات همبستگی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بوده که به شکل میدانی اجرا شد. جامعه آماری تحقیق شامل تمامی اعضای فدراسیون دوچرخهسواری، اعضای هیئتهای استانی دوچرخهسواری و صاحبنظران حوزه دوچرخه سواری (214 نفر) بود. روش نمونهگیری بهصورت کل شمار بود و تمامی اعضای جامعه بهعنوان نمونه انتخاب شدند. بهمنظور جمعآوری دادهها از پرسشنامههای قابلیتهای بازاریابی آثاهن- گیما (1993)، داراییهای نامشهود حسینی (2018) و سرمایه ارتباطی شاکریان (2013) استفاده شد. در تجزیهوتحلیل دادهها از آمار توصیفی برای به طبقهبندی دادهها و در آزمون فرضیههای تحقیق از آزمونهای همبستگی پیرسون در نرمافزار اسپیاساس و مدلسازی معادلات ساختاری در نرمافزار ایموس استفاده شد. نتایج نشان داد بین داراییهای نامشهود سازمانی و قابلیتهای بازاریابی، سرمایه ارتباطی و قابلیتهای بازاریابی و داراییهای نامشهود سازمانی و سرمایه ارتباطی رابطه مثبت معناداری وجود دارد. نتایج مدل تحقیق نشان داد که داراییهای نامشهود بر قابلیتهای بازاریابی، سرمایه ارتباطی بر قابلیتهای بازاریابی، داراییهای نامشهود بر سرمایه ارتباطی اثر مثبت معناداری داشتند. همچنین مشاهده شد داراییهای نامشهود سازمانی از طریق متغیر میانجی سرمایه ارتباطی بر قابلیتهای بازاریابی فدراسیون دوچرخهسواری اثر مثبت معناداری دارد. در نهایت با توجه به نتایج تحقیق میتوان گفت که مسئولان فدراسیون دوچرخهسواری برای دستیابی به توسعه قابلیتهای بازاریابی در فدراسیون علاوه بر منابع ملموس به داراییهای نامشهود فدراسیون توجه خاصی و ویژهای داشته باشند.