تحلیل الگوی هماهنگی سگمنتهای جلوی پا/عقب پا در مرحله اتکاء دویدن: اثر حاد کفی و تیپینگ در زنان مبتلا به صافی کف پا | ||
| مطالعات طب ورزشی | ||
| دوره 18، شماره 47، بهار 1405، صفحه 88-70 اصل مقاله (1.28 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/smj.2026.18412.1824 | ||
| نویسندگان | ||
| نجمه پرهیزمیمندی1؛ حسین باباییپور* 2؛ فریبرز محمدیپور3؛ محبوبه زراعتگر4 | ||
| 1گروه علوم ورزشى، دانشکده علوم انسانى و اجتماعى، دانشگاه اردکان، اردکان،ایران | ||
| 2گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ولی عصر رفسنجان، رفسنجان، ایران | ||
| 3گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران | ||
| 4گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف این پژوهش، بررسی اثرات حاد استفاده از کفی و تیپینگ بر الگوی هماهنگی سگمنتهای جلوی پا و عقب پا در مرحله اتکای دویدن در زنان مبتلا به صافی کف پا بود. تعداد ۲۴ دانشجوی دختر (۱۲ نفر با صافی کف پا و ۱۲ نفر سالم) به صورت هدفمند انتخاب شدند. با استفاده از سیستم ثبت حرکات و روش تحلیل فاز نسبی پیوسته (CRP)، دادههای کینماتیکی در چهار زیرفاز اتکا استخراج و تحلیل شدند. آزمودنیهای گروه صافی کف پا در سه وضعیت پایه، استفاده از کفی و تیپینگ و گروه سالم در وضعیت پایه ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که در شرایط پایه، افراد با صافی کف پا در مقایسه با گروه سالم، الگوی هماهنگی متفاوتی دارند (97/0= η2p، 03/0= Wilks' Lambda، 001/0>P، 82/171=(19و4)F). استفاده از هر دو مداخله موجب نزدیک شدن الگوی هماهنگی به افراد سالم شد، اما تفاوت بین اثربخشی کفی و تیپینگ معنادار نبود (05/0P>). یافتهها نشان میدهد که هر دو مداخله میتوانند بهعنوان راهکارهایی مؤثر برای اصلاح الگوی کوپلینگ سگمنتهای پا و بهبود عملکرد حرکتی در افراد دارای صافی کف پا در نظر گرفته شوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هماهنگی سگمنتال؛ بیومکانیک دویدن؛ کفیهای ارتوتیک؛ فاز نسبی پیوسته | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 366 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 141 |
||