الگوی ساختاری پیش بینی پرخوری افراطی براساس قدردانی از بدن و شفقت به بدن: نقش میانجیگری فعالیت بدنی در زنان دارای اضافه وزن | ||
| مطالعات روانشناسی ورزشی | ||
| مقاله 6، دوره 16، شماره 59، بهار 1406 | ||
| نوع مقاله: مطالعه پژوهشی اصیل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/spsyj.2025.17457.2527 | ||
| نویسندگان | ||
| یداله آزادی* 1؛ مریم نژادی2 | ||
| 1گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران. | ||
| 2کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: هدف پژوهش حاضر پیش بینی پرخوری افراطی براساس قدردانی از بدن و شفقت به بدن با میانجیگری فعالیت بدنی در زنان بود. روش‌ها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی زنان دارای اضافه وزن مشغول به تحصیل در دانشگاه‌های شهر تهران تشکیل می‌دادند که از بین آنها 250 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس پرخوری، مقیاس قدردانی از بدن، پرسشنامه شفقت به بدن و نیم‌رخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ (خرده مقیاس فعالیت بدنی) بود. برای تحلیل داده‌ها از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد ضریب مسیر غیرمستقیم بین فعالیت بدنی و پرخوری از طریق شفقت به بدن، مثبت و معنادار بود (01/0>p، 075/0-=β). ضریب مسیر غیرمستقیم بین قدردانی از بدن و پرخوری از طریق شفقت به بدن، مثبت و معنادار بود (01/0>p، 093/0-=β). نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد فعالیت بدنی نقش میانجی معناداری در رابطه بین قدردانی از بدن و شفقت به بدن با پرخوری افراطی دارد؛ به‌گونه‌ای که سطوح بالاتر نگرش‌های مثبت به بدن از طریق افزایش فعالیت بدنی با کاهش پرخوری افراطی همراه است. بر این اساس، طراحی مداخلات مبتنی بر تقویت شفقت و قدردانی از بدن همراه با برنامه‌های منظم فعالیت بدنی می‌تواند راهبردی کاربردی برای پیشگیری و کاهش پرخوری افراطی در زنان دارای اضافه وزن باشد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| اضافه وزن؛ پرخوری؛ شفقت به بدن؛ فعالیت بدنی؛ قدردانی از بدن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 290 |
||