تأثیر روش‌های آموزشی بازی برای فهمیدن (TGFU) و هیبریدی (TGFU-SE) بر یادگیری مهارت پاس پنجه والیبال و خلاقیت حرکتی. | ||
| مطالعات روان‌شناسی ورزشی | ||
| مقاله 2، دوره 16، شماره 61، پاییز 1406 | ||
| نوع مقاله: مطالعه پژوهشی اصیل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/spsyj.2026.18934.2641 | ||
| نویسندگان | ||
| الهه علیزاده1؛ محمد تقی اقدسی* 2؛ حجت زمانی ثانی1 | ||
| 1گروه رفتار حرکتی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز، ایران | ||
| 2دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تبریز | ||
| چکیده | ||
| با توسعه علم رفتارحرکتی، روش‌های آموزش نیز دچار تحول می‌شوند که پژوهش حاضر به‌منظور تعیین تأثیر روش آموزش بازی برای فهمیدن و هیبریدی بر یادگیری مهارت پاس پنجه والیبال و خلاقیت حرکتی اجرا شد. روش پژوهش از نوع نیمه‌تجربی و به‌صورت میدانی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر متوسطه اول که به صورت در دسترس تعداد 70 نفر به عنوان نمونه انتخاب و با همتاسازی براساس نمرات پیش‌آزمون ایفرد در دو گروه قرارگرفتند. سپس، پاس پنجه والیبال به تعداد 18 جلسه طی 6 هفته (هر هفته 3 جلسه) و به مدت 60 دقیقه به روش آموزش بازی برای فهمیدن و هیبریدی اجرا شد. در طول دوره مداخله دو نوبت آزمون اکتساب و 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، آزمون یادداری و انتقال گرفته‌شد. آزمون خلاقیت حرکتی نیز به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون گرفته‌شد. ابزارهای اندازه‌گیری شامل آزمون پنجه والیبال ایفرد و آزمون خلاقیت حرکتی برچ (1983) بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز از واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر، آزمون تی‌مستقل، تی‌وابسته، تحلیل‌واریانس مرکب و آنکوا در سطح معناداری 05/0 استفاده‌شد. طبق نتایج تحقیق، هر دو روش آموزشی باعث بهبود مهارت پنجه والیبال شده و تفاوت معناداری بین دو روش وجود‌نداشت. در آزمون خلاقیت حرکتی نیز تفاوت درون‌گروهی مشاهده‌نشد ولی در پس‌آزمون خلاقیت تفاوت بین دو گروه معنادار بود. بنابراین، هر دو روش باعث بهبود یادگیری پاس پنجه والیبال شده و مربیان می‌توانند از هر دو روش بهره بگیرند. برای بهبود خلاقیت حرکتی نیز روش آموزشی هیبریدی بهتر از روش آموزش بازی برای فهمیدن است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| آموزش بازی برای فهمیدن (TGFU)؛ آموزش هیبریدی (TGFU-SE)؛ خلاقیت حرکتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 554 |
||