اثر یک دوره تمرینات تناوبی با شدت بالا بر سطوح برخی پروتئینهای درگیر در اختلال لیزوزومی در بافت قلب موشهای صحرایی مبتلا به دیابت کاردیومیوپاتی | ||
| فیزیولوژی ورزشی | ||
| دوره 18، شماره 69، بهار 1405، صفحه 64-80 اصل مقاله (796.15 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/spj.2025.18501.2400 | ||
| نویسندگان | ||
| هادی گلپسندی1؛ محمد رحمان رحیمی* 2؛ محمد باقر مأوائیان3 | ||
| 1پژوهشگر پسادکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران | ||
| 2دانشیار فیزیولوژی ورزشی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران | ||
| 3کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: دیابت نوع دو با تغییرات متابولیکی و ساختاری در قلب ازجمله کاردیومیوپاتی دیابتی، فرایند پاکسازی سلولی از طریق اتوفاژی-لیزوزوم را مختل میکند. پروتئینهایLAMP1، LAMP2 و TFEB در حفظ هموستاز و بیوژنز لیزوزوم نقش اساسی دارند. در این مطالعه تأثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر بیان این پروتئینها در قلب موشهای مبتلا به دیابت بررسی شد. مواد و روشها: موشهای نر ویستار به صورت تصادفی به سه گروه هشتتایی تقسیم شدند: کنترل سالم (NC، بدون مداخله)؛ کنترل دیابتی (DC، دیابت نوع دو بدون تمرین)؛ دیابت+HIIT (دیابت نوع دو همراه با تمرین HIIT). برنامه تمرینی HIIT به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته اجرا شد. پس از پایان مداخله، شاخصهای متابولیکی مانند گلوکز و HOMA-IR اندازهگیری شدند و بیان پروتئینهای LAMP1، LAMP2 و TFEB در بافت قلب با روش وسترن بلات بررسی شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای آماری تحلیل واریانس یکراهه (آنوا) انجام شد. یافتهها: براساس نتایج، دیابت نوع دو باعث کاهش معنادار بیان پروتئینهای لیزوزومی LAMP1، LAMP2 و TFEB در قلب رتها شد (بهترتیب 028/0=P، 021/0=P). تمرینات HIIT توانست این کاهش را جبران کند و بیان این پروتئینها افزایش معناداری داشت (001/0=P)؛ به طوری که مقادیر آنها بهترتیب ۱۵۵، ۱۵۰ و ۱۸۷ درصد در مقایسه با گروه DC بیشتر بود. دیابت نوع دو باعث افزایش 95/3 برابری در سطوح گلوکز سرمی شد (001/0=P)؛ در حالی که تمرین HIIT باعث کاهش ۲۷ درصد گلوکز سرمی شد (001/0=P). همچنین موجب کاهش 50/62 درصد در شاخص HOMA-IR در مقایسه با گروه DC شد (001/0=P). نتیجهگیری: درمجموع، HIIT احتمالاً بهعنوان یک استراتژی درمانی غیردارویی مؤثر، با بازسازی عملکرد اتوفاژی لیزوزومی و بهبود متابولیسم گلوکز، پتانسیل حفاظت قلبیعروقی در برابر عوارض دیابت نوع دو را آشکار میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کاردیومیوپاتی دیابتی؛ تمرین تناوبی با شدت بالا؛ لیزوزوم؛ LAMP1؛ TFEB؛ اتوفاژی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 237 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 120 |
||