تاثیر تمرینات ورزشی تناوبی و تداومی بر برخی نشانگرهای میتوفاژی (PINK1, Parkin) در بافت هیپوکمپ رتهای مدل سالمندی | ||
| فیزیولوژی ورزشی | ||
| دوره 18، شماره 69، بهار 1405، صفحه 99-119 اصل مقاله (823.34 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/spj.2026.18863.2423 | ||
| نویسندگان | ||
| هاجر اله وردی1؛ جلیل رئیسی* 2؛ محمد فرامرزی3؛ سیامک بهشتی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2استادیار فیزیولوژی ورزشی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 3استاد فیزیولوژی ورزشی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 4دانشیار گروه زیستشناسی گیاهی و جانوری، دانشکده علوم و فناوریهای زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف: اختلال عملکرد میتوکندری از مهمترین عوامل آسیب عصبی در سالمندی است. شواهد نشان دادهاند که فعالیت ورزشی میتواند کیفیت عملکرد میتوکندری را بهبود بخشد؛ با اینحال، شدت بهینه آن هنوز مشخص نیست. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرینات تداومی با شدت متوسط (MICT) و تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر برخی نشانگرهای میتوفاژی در بافت هیپوکمپ رتهای مدل سالمندی القاء شده با دی-گالاکتوز انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه، 28 رت نر ویستار به طور تصادفی به چهار گروه (7=n) کنترل (C)، سالمندی القاءشده با دی-گالاکتوز (D-gal)، تمرین تداومی با شدت متوسط+دی-گالاکتوز (MICT+D) و تمرین تناوبی با شدت بالا+دی-گالاکتوز (HIIT+D) تقسیم شدند. سالمندی با تزریق داخل صفاقی دی-گالاکتوز (150 میلیگرم/کیلوگرم) به مدت هشت هفته القا شد. تمرینات ورزشی روی نوارگردان، پنج روز در هفته، به مدت هشت هفته با شدتهای60 و 85 درصد سرعت بیشینه برای گروههای تمرینی اجرا شد. بیان پروتئینهایPINK1 وParkin به روش وسترن بلات ارزیابی شد و تحلیل دادهها با آزمون تحلیل واریانس یکطرفه در سطح معناداری 05/0 ≤P صورت گرفت. یافتهها: تزریق دی-گالاکتوز به افزایش معنادار پروتئینهای PINK1 و Parkin در گروههای مداخله در مقایسه با کنترل منجر شد (001/0=P). هر دو نوع تمرین موجب کاهش معنادار سطوح PINK1 و Parkin در مقایسه با گروه D-gal شدند (001/0=P)؛ اگرچه MICT اثر قویتری را نشان داد (001/0=P). نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان میدهد که با وجود کاهش مقادیر این پروتئینها در اثر هر دو نوع تمرین، روشMICT در بازیابی تعادل پروتئینهای PINK1 و Parkin بهنظر مؤثرتر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرینات تداومی با شدت متوسط؛ تمرینات تناوبی با شدت زیاد؛ کنترل کیفیت میتوکندری؛ مدل سالمندی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 348 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 150 |
||