اثر هشت هفته تمرین هوازی فزاینده و رژیم غذایی پرچرب بر بیان ژنهای PGC-1α، FNDC5 و UCP-1 در بافت عضله موشهای صحرایی نر ویستار | ||
| فیزیولوژی ورزشی | ||
| دوره 17، شماره 67، پاییز 1404، صفحه 61-78 اصل مقاله (884.83 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/spj.2025.17905.2366 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد رحمان رحیمی* 1؛ ناصر قنبری2؛ مهدی رهنما3؛ ساناز مهمازی4؛ دارا لطیف سیف الدین5 | ||
| 1گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران | ||
| 2گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران | ||
| 3گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان، زنجان، ایران | ||
| 4گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان، زنجان، ایران | ||
| 5گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه حلبچه، حلبچه، اقلیم کردستان، عراق | ||
| چکیده | ||
| امروزه شیوع چاقی و اضافهوزن یکی از مشکلات عمده جوامع بشری است. ازآنجاکه تمرینات ورزشی و رژیمهای غذایی نقش کلیدی در مدیریت وزن و متابولیسم انرژی ایفا میکنند، این پژوهش به دنبال آن بود که تأثیر همزمان برنامه هشتهفتهای تمرین هوازی فزاینده و رژیم غذایی پرچرب را بر بیان ژنهای کلیدی مرتبط با فرایندهای انرژیزایی (PGC-1α، FNDC5 و UCP-1) در بافت عضله دوقلو بررسی کند؛ بر این اساس، هدف اصلی، اندازهگیری سطوح بیان ژنهای PGC-1α، FNDC5 و UCP-1 در بافت چربی موشهای صحرایی نر ویستار بود. مواد و روشها: تعداد 40 سر موش صحرایی نر ویستار با سن هشت هفته و وزن 10±180 گرم پس از یک هفته آشناسازی، به صورت تصادفی به چهار گروه کنترل (CO)، کنترل+غذای پرچرب (HFD)، تمرین (T)، تمرین+غذای پرچرب (T+HFD) تقسیم شدند. گروههای تمرینی به مدت هشت هفته (پنج جلسه در هفته) تمرین هوازی فزاینده را روی تردمیل انجام دادند که از 12 متر در دقیقه شروع شد و در هفته آخر به 27 متر در دقیقه رسید و شدت آن بین 45 تا 85 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی متغیر بود. میزان بیان ژنهای مدنظر در بافت عضله دوقلو به روش ریل تایم PCR اندازهگیری شد. یافتهها: نتایج آزمون آنوای یکطرفه نشان داد که بیان ژنهای PGC-1α، FNDC5 و UCP-1 در گروهها مختلف تفاوت معناداری وجود داشت (05/0P<). آزمون تعقیبی بونفرونی افزایش معنادار بیان ژنهای PGC-1α و FNDC5 را در گروه T و T+HFD در مقایسه با گروه HFD نشان داد (05/0P<). همچنین بیان ژن UCP-1 در گروه T به طور معناداری بالاتر از گروه HFD بود. نتیجهگیری: یافته های این پژوهش نشان داد که HFD سبب کاهش بیان ژنهای مرتبط با بیوژنز میتوکندری (PGC-1α و FNDC5) میشود، اما هشت هفته تمرین هوازی با افزایش بیان این ژنها که در تبدیل بافت چربی سفید به قهوهای نقش دارند، احتمالاً مانع از افزایش وزن و چاقی میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| چاقی؛ PGC-1a؛ FNDC5؛ UCP-1؛ فعالیت هوازی؛ غذای پرچرب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 110 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 54 |
||
| تعداد نشریات | 8 |
| تعداد شمارهها | 357 |
| تعداد مقالات | 4,244 |
| تعداد مشاهده مقاله | 9,412,288 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,600,134 |