تصویرسازی حرکتی پویا (dMI) نوع جدیدتر از تصویرسازی حرکتی و تأثیر آن بر تناسب زمانی، یادگیری و عملکرد دریبل فوتبال | ||
| رفتار حرکتی | ||
| مقاله 4، دوره 18، شماره 64، تابستان 1405، صفحه 86-108 اصل مقاله (762.36 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/mbj.2025.16844.2162 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید نقی زاده گنبری؛ حسن محمدزاده* | ||
| گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر تصویرسازی حرکتی پویا (dMI) بهعنوان رویکردی نوین در تمرینات ذهنی بر سه مؤلفه کلیدی یادگیری، عملکرد و تناسب زمانی مهارت دریبل فوتبال طراحی شد. در این مطالعه تجربی، ۴۵ ورزشکار آماتور مرد، در بازه سنی ۱۸ تا ۲۰ سال و با سابقه فعالیت ورزشی مشابه، به صورت تصادفی به سه گروه تمرین جسمانی، تصویرسازی حرکتی ایستا (sMI) و تصویرسازی حرکتی پویا (dMI) تقسیم شدند. پس از اجرای پیشآزمون دریبل، شرکتکنندگان به مدت سه هفته و در چهار جلسه تمرینی در هفته، تمرینات اختصاصی گروه خود را انجام دادند. ارزیابی عملکرد شامل ثبت زمان اجرای واقعی، تصویرسازی ذهنی، موفقیت در اجرای دریبل و نمرهدهی مربیان به کیفیت اجرا بود. نتایج تحلیلهای آماری با استفاده از آزمونهای آنوا و بونفرونی نشان داد، گروههای sMI و dMI به طور معناداری عملکرد بهتری نسبت به گروه تمرین جسمانی در پسآزمون و آزمون یادداری داشتند (05/0>P). همچنین گروه dMI با ثبت نتایج بهتر از نظر تناسب زمانی و نمرات کیفیت فنی، نسبت به sMI برتری نسبی نشان داد. یافتهها از این فرضیه حمایت میکند که ترکیب تصویرسازی ذهنی با حرکات بدنی جزئی در dMI موجب تقویت پیوندهای شناختی–حرکتی، بهبود دقت زمانی در بازنمایی ذهنی و ارتقای اثربخشی یادگیری مهارتهای حرکتی میشود. این مطالعه نشان میدهد، dMI میتواند بهعنوان روشی مکمل و مؤثر در برنامههای تمرینی ورزشی، بهویژه در شرایط محدودیت جسمانی یا برای تقویت عملکرد ذهنی–حرکتی ورزشکاران به کار رود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تصویرسازی حرکتی ایستا (sMI)؛ تصویرسازی حرکتی پویا(dMI)؛ دریبل فوتبال | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 579 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 68 |
||