تحلیل ظرفیت‌های مشارکت ورزشی در ارتقای هوش بدنی کودکان: یک رویکرد داده بنیاد | ||
| مطالعات روان‌شناسی ورزشی | ||
| مقاله 3، دوره 15، شماره 57، پاییز 1405، صفحه 32-49 اصل مقاله (686.33 K) | ||
| نوع مقاله: مطالعه پژوهشی اصیل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/spsyj.2025.18134.2578 | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا زارع* 1؛ پروانه شمسی‌پور دهکردی2؛ میثم بیگ3 | ||
| 1گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان،تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران ایران | ||
| 3گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف: هدف این پژوهش تحلیل ظرفیت‌های مشارکت ورزشی در ارتقای هوش بدنی کودکان: براساس رویکرد داده بنیاد است. مواد و روش ها: این مطالعه با رویکرد موردی کیفی و با مشارکت معلم تربیت‌بدنی مقطع ابتدایی صورت گرفته است. نمونه‌گیری به روش هدفمند و با استفاده از تکنیک اشباع نظری انجام شد که طی آن، 18 نفر از آگاهی‌دهندگان کلیدی برای شناسایی چارچوب شاخص‌های ظرفیت‌های مشارکت ورزشی در ارتقای هوش بدنی کودکان انتخاب و با آن‌ها مصاحبه شد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته (با گروه‌های کانونی) و مطالعه اسناد بوده است. برای تأمین روایی و پایایی پژوهش از روش ارزیابی لینکلن و گوبا استفاده شد. مدل این پژوهش بر اساس الگوی استراوس و کوربین طراحی شده است. یافته ها: در این پژوهش چهار مقوله ویژگی‌های فردی و شخصیتی کودک، ویژگی‌های محیطی و اجتماعی، ویژگی‌های مربیگری و ویژگی‌های فرهنگی به عنوان شرایط علی، عوامل اقتصادی، عوامل محیطی، عوامل قانونی، عوامل تربیتی عوامل اصلی زمینه ای، عوامل آموزش ورزشی و نظارت والدین به عنوان مقوله های مداخله گر در نظر گرفته شده است پژوهشگر با توجه به مجموعه مفاهیمی که از تحلیل مصاحبه‌ها و کدهای نهایی استخراج شده، مقوله فرعی بخش راهبرد را؛ راهبردهای آموزشی و تمرینی برای توسعه هوش بدنی کودکان نام‌گذاری کرده است. بخش آخر مدل ظرفیت‌های مشارکت ورزشی در ارتقای هوش بدنی کودکان شامل پیامدهای جسمانی و حرکتی، پیامدهای روانی، پیامدهای اجتماعی و پیامدهای آموزشی و تحصیلی است. نتیجه گیری: یافته‌ها نشان داد مشارکت ورزشی از طریق سازوکارهای پیچیده و چندلایه، نقش اساسی در ارتقای هوش بدنی کودکان ایفا می‌کند. این فرایند تحت تأثیر شرایط علی (ویژگی‌های فردی، محیطی، مربیگری و فرهنگی)، عوامل مداخله‌گر (اقتصادی، محیطی، قانونی، تربیتی، آموزشی، ورزشی و نظارت والدین) و راهبردهای آموزشی و تمرینی قرار دارد و به پیامدهای جسمانی، روانی، اجتماعی و آموزشی منجر می‌شود. بنابراین، ارتقای هوش بدنی کودکان نیازمند رویکردی نظام‌مند و یکپارچه با همکاری خانواده‌ها، نهادهای آموزشی، باشگاه‌های ورزشی و ساختارهای حمایتی دولتی است. توجه به هوش بدنی از دوران کودکی می‌تواند نسل‌هایی خلاق، سالم، اجتماعی و متفکر پرورش دهد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| هوش بدنی؛ کودکان؛ مشارکت ورزشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 665 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 26 |
||