پیش بینی تحلیل رفتگی ورزشکار در ارتباط با انواع انگیزش، خودکارآمدی و رابطه با مربی | ||
| مطالعات روان‌شناسی ورزشی | ||
| مقاله 8، دوره 15، شماره 55، بهار 1405، صفحه 145-159 اصل مقاله (1.45 M) | ||
| نوع مقاله: مطالعه پژوهشی اصیل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/spsyj.2025.17131.2502 | ||
| نویسندگان | ||
| سید حجت زمانی؛ زهرا فتحی رضائی؛ مهتا اسکندرنژاد؛ علی عبدالله سالم* | ||
| گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| اهداف: تحلیل رفتگی از عواملی است که مشارکت ورزشی را تهدید می‌کند. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین انگیزش و تحلیل رفتگی، در ارتباط با خودکارآمدی ورزشکار و درک از رفتار کنترلی مربی است. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر به صورت توصیفی همبستگی در ورزشکاران دانشگاهی رشته‌های تیمی بود که از بین آنها 15 تیم به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شد. 184 ورزشکاران در دامنه سنی 18 تا 25 سال در این مطالعه شرکت کردند. پرسشنامه‌های تنظیمات رفتاری در ورزش، تحلیل رفتگی ورزشی، خودکارآمدی ورزشی و رفتار کنترلی مربی مورد استفاده قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و تحلیل مسیر بررسی شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد تحلیل رفتگی با کنترل شخصی، قضاوت شدن، بی‌انگیزگی و انگیزش بیرونی رابطه مثبت و با خودکارآمدی رابطه منفی و معنادار داشت. همچنین نشان داده شد که خودکارآمدی و کنترل با پاداش با انگیزش درونی و بیرونی رابطه مثبت دارد. علاوه‌براین کنترل شخصی و قضاوت شدن نیز با انگیزش درونی رابطه مثبتی نشان داد. مدل تحلیل مسیر بیانگر این بود که حدود 50 درصد از تغییرپذیری تحلیل رفتگی توسط خودکارآمدی، کنترل شخصی، قضاوت، بی‌انگیزشی و انگیزش بیرونی تبیین می‌شود. نتیجه‌گیری: بی‌انگیزگی مهمترین و قوی‌ترین عامل است در اثرگذاری بر تحلیل رفتگی ورزشی شناسایی شد. نتایج با استفاده از نظریات مربوط به تحلیل رفتگی در ورزش، خودکارآمدی، انگیزش خودمختار و انگیزه درونی و بیرونی بحث شدند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| تحلیل رفتگی؛ انگیزش؛ خودکارآمدی؛ رفتار مربی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 777 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 122 |
||