تاثیر خودگویی بر عملکرد حرکتی با تاکید بر نقش تکلیفمداری و خودمداری: آزمون تجربی فرضیه ناهماهنگی خودگویی | ||
| مطالعات روانشناسی ورزشی | ||
| مقاله 5، دوره 14، شماره 51، بهار 1404، صفحه 90-104 اصل مقاله (1.24 M) | ||
| نوع مقاله: مطالعه پژوهشی اصیل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/spsyj.2024.16600.2469 | ||
| نویسنده | ||
| امیر دانا* | ||
| گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: با توجه به مدل خودگویی ویژه ورزش، ناهماهنگی خودگویی زمانی اتفاق میافتد که عدم تطابق بین احساسات یا برداشتهای درونی و خودگویی باعث اختلال در عملکرد شود. هدف: هدف از این مطالعه آزمون تجربی فرضیه ناهماهنگی خودگویی با بررسی اثرات خودگویی بر تکلیف-مدارها (30 نفر) و خودمدار (30 نفر) بود. مواد و روشها: روش تحقیق نیمه تجربی بود که در آن تأثیر خودگویی تکلیفمدار و خودگویی خودمدار بر عملکرد حرکتی در افراد با جهتگیری انگیزشی متفاوت بررسی شد. همه شرکتکنندگان تکلیف اعمال نیرو را هم در شرایط خودگویی تکیلفگرا و هم خودگویی خودمدار با ترتیب متوازن اجرا کردند. یافتهها: نتایج تحلیل واریانس دو عاملی نشان داد تکلیفمدارها هنگام استفاده از خودگویی مرتبط با تکلیف (من از قبلم بهترم) عملکرد بهتری داشتند و خودمدارها هنگام استفاده از خودگویی مرتبط با خودمداری (من بهتر از دیگرانم) بهتر عمل کردند. نتیجهگیری: نتایج این تحقیق نشان میدهد که ناهماهنگی خودگویی بر عملکرد تأثیر منفی میگذارد و متناسب کردن مداخلات خودگویی با در نظر گرفتن عوامل فردی در طرحهای مداخله میتواند اثربخشی مداخله و نتایج عملکرد را ارتقا دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خودگویی؛ عملکرد حرکتی؛ تکلیف؛ مداری؛ خودمداری؛ ناهماهنگی خودگویی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 741 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 82 |
||