تأثیر اسبدرمانی بر شاخصهای اجتماعی، ارتباطی و رفتارهای کلیشهای کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم | ||
| رفتار حرکتی | ||
| مقاله 1، دوره 18، شماره 65، پاییز 1405، صفحه 17-39 اصل مقاله (1.26 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/mbj.2024.16757.2156 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا منصورجوزان1؛ سید حجت زمانی ثانی* 1؛ امین حکمت منش2؛ محمدتقی اقدسی1؛ حمیدرضا طاهری تربتی3 | ||
| 1گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 2گروه ماشینهای هوشمند، دانشکده فناوری، دانشگاه صنعتی لوت (LUT)، لاپنرانتا، فنلاند. | ||
| 3گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم طیفی از اختلالات اجتماعی، شناختی و رفتاری را نشان میدهند. براساس تحقیقات، اسبدرمانی میتواند نقش مؤثری در آموزشپذیری این دسته از کودکان داشته باشد. هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر اسبدرمانی بر شاخصهای اجتماعی، ارتباطی و رفتارهای کلیشهای کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بود. پژوهش حاضر با مشارکت 24 کودک 9 تا 12 سال مبتلا به اختلال طیف اوتیسم به صورت پیشآزمون-پسآزمون در دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. شرکتکنندگان گروه آزمایش 16 جلسه اسبدرمانی دریافت کردند. برای بررسی متغیر وابسته از پرسشنامه گارز-2 (2006) استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS نسخه 27 و روش آزمون آنالیز واریانس با اندازههای تکراری انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که تمرین اسبدرمانی بر ارتباط اجتماعی گروه آزمایش تأثیر معناداری داشت و سبب بهبود نمرات این گروه شد (02/0=P). در متغیرهای رفتار کلیشهای (66/0=P) و تعامل اجتماعی (18/0=P) تفاوت آماری معناداری وجود نداشت. نتایج نشان داد که اسبدرمانی بر ارتباط اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم مؤثر است؛ بنابراین اسبدرمانی میتواند بهعنوان درمانی مؤثر در کنار درمانهای بالینی مرسوم برای کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم به کار رود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسبدرمانی؛ اختلال طیف اوتیسم؛ رفتار کلیشهای؛ تعامل اجتماعی؛ ارتباط اجتماعی؛ شیوع | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,442 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 184 |
||