تحلیل هماهنگی مفاصل اندام تحتانی در اجرای لانج به جلو، با و بدون تیآرایکس | ||
| مطالعات طب ورزشی | ||
| دوره 17، شماره 44، تابستان 1404، صفحه 89-110 اصل مقاله (745.9 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/smj.2023.15213.1699 | ||
| نویسندگان | ||
| فهیمه خوشمرام1؛ حیدر صادقی* 2؛ رونالد اسنار3 | ||
| 1گروه بیومکانیک, و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 2گروه بیومکانیک و توانبخشی، پژوهشکده علوم حرکتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 3گروه بیومکانیک، دانشکده حرکتشناسی، دانشگاه تگزاس اِی اَند اِم، تگزاس، آمریکا | ||
| چکیده | ||
| این مطالعه با هدف تحلیل هماهنگی مفاصل اندام تحتانی در اجرای لانج به جلو، با و بدون تیآرایکس انجام شد. با استفاده از سیستم آنالیز حرکت هشتدوربینه، دادههای کینماتیکی مربوط به اجرای سه مدل مختلف از لانج به جلوی 22 دانشجوی دختر فعال (شامل لانج به جلوی معمولی، لانج به جلو با قرار دادن دست یا پا داخل طناب تیآرایکس) جمعآوری شد. از نرمافزار متلب برای پردازش دادهها و از آزمون تحلیل واریانس در سطح معناداری 05/0≥P برای تحلیل آماری دادهها استفاده شد. نتایج نشان داد که حرکت لانج بهعنوان یک تمرین زنجیره حرکتی بسته و زانومحور، حاصل حرکت همفاز مفاصل اندام تحتانی است. در اجرای لانج با قرارگیری پا داخل طناب تیآرایکس، درگیری مفصل ران افزایش و درگیری مفصل مچ پا کاهش نشان داد؛ در حالی که در اجرای لانج با گرفتن طناب تیآرایکس در دست، درگیری مفصل مچ پا بیشتر و درگیری مفصل ران کمتر بود. با توجه به نتایج بهدستآمده، فرضیه وجود همافزایی بین مفاصل ران و مچ پا تأیید شد. با توجه به افزایش تغییرپذیری هماهنگی در فاز بالا آمدن در لانج، پیشنهاد میشود افرادی با مشکلات تعادلی یا ضعف عضلانی در هنگام اجرای این حرکت، کنار یک تکیهگاه بایستند و در صورت لغزش یا افتادن از تکیهگاه کمک بگیرند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| لانج، تیآرایکس، کینماتیک، هماهنگی، همافزایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 864 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 16 |
||
| تعداد نشریات | 8 |
| تعداد شمارهها | 361 |
| تعداد مقالات | 4,266 |
| تعداد مشاهده مقاله | 9,452,541 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,620,762 |