تقیان فینی, فاطمه, نزاکت الحسینی, مریم, صفوی همامی, شیلا. (1401). اثر بهینه کردن شرایط عملکرد از طریق انتظارات بهبودیافته، حمایت خودمختاری و تمرکز توجه بیرونی بر یادگیری یک مهارت حرکتی در کودکان. , 14(50), 17-38. doi: 10.22089/mbj.2023.13834.2064
فاطمه تقیان فینی; مریم نزاکت الحسینی; شیلا صفوی همامی. "اثر بهینه کردن شرایط عملکرد از طریق انتظارات بهبودیافته، حمایت خودمختاری و تمرکز توجه بیرونی بر یادگیری یک مهارت حرکتی در کودکان". , 14, 50, 1401, 17-38. doi: 10.22089/mbj.2023.13834.2064
تقیان فینی, فاطمه, نزاکت الحسینی, مریم, صفوی همامی, شیلا. (1401). 'اثر بهینه کردن شرایط عملکرد از طریق انتظارات بهبودیافته، حمایت خودمختاری و تمرکز توجه بیرونی بر یادگیری یک مهارت حرکتی در کودکان', , 14(50), pp. 17-38. doi: 10.22089/mbj.2023.13834.2064
تقیان فینی, فاطمه, نزاکت الحسینی, مریم, صفوی همامی, شیلا. اثر بهینه کردن شرایط عملکرد از طریق انتظارات بهبودیافته، حمایت خودمختاری و تمرکز توجه بیرونی بر یادگیری یک مهارت حرکتی در کودکان. , 1401; 14(50): 17-38. doi: 10.22089/mbj.2023.13834.2064
اثر بهینه کردن شرایط عملکرد از طریق انتظارات بهبودیافته، حمایت خودمختاری و تمرکز توجه بیرونی بر یادگیری یک مهارت حرکتی در کودکان
بر اساس نظریه اپتیمال، سه عامل، یعنی انتظارات بهبودیافته، حمایت خودمختاری و توجه بیرونی، نقش کلیدی در تسهیل عملکرد حرکتی و یادگیری دارند؛ بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بهینهسازی عملکرد از طریق ارائه متوالی انتظارات بهبودیافته، حمایت خودمختاری و توجه بیرونی بر یادگیری تکلیف مربع گام برداری در کودکان بود. تعداد 24 کودک (22 دختر، 2 پسر) با میانگین سنی 58/0 ± 16/10 به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه اپتیمال و کنترل جایداده شدند. همه شرکتکنندگان 36 کوشش (12×3) را در طول مرحله اکتساب انجام دادند. در این مرحله شرکتکنندگان گروه اپتیمال در هر یک از سه بلوک، بهصورت موازنه متقابل یکی از شرایط انتظارات بهبودیافته، حمایت خودمختاری و توجه بیرونی را دریافت کردند. شرکتکنندگان در طول مراحل یادداری و انتقال، 12 کوشش را انجام دادند. برای تجزیهوتحلیل دادههای جمعآوریشده از تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر و تحلیل واریانس یکطرفه استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد در طول مرحله اکتساب، تفاوت معنیداری بین میانگین زمان تکلیف گام برداری در بلوکهای آزمایشی متوالی در گروههای اپتیمال و کنترل وجود نداشت و همچنین عملکرد در شرایط انتظارات بهبودیافته، حمایت خودمختاری و توجه بیرونی در هر دو گروه تفاوت معنیداری نداشت. همچنین نتایج آزمونهای یادداری و انتقال تفاوت معنیداری را بین گروهها نشان نداد؛ بنابراین به نظر میرسد استفاده از عوامل کلیدی نظریه اپتیمال بهصورت متوالی در طول تمرین نمیتواند مداخله مناسبی برای یادگیری مهارتهای حرکتی در کودکان باشد.