1استادیار، گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
2استادیار، گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
3کارمند اداره کل ورزش و جوانان استان گیلان، رشت، ایران
4گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، آموزشکده فنی و حرفه ای سما سیاهکل، دانشگاه آزاد اسلامی، سیاهکل، ایران
چکیده
هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر راهبردهای تنظیم هیجان و خودکارآمدی ورزشی کودکان/نوجوانان ورزشکار بود. روش پژوهش به شیوۀ نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل اجرا شد. کلیه دانشآموزان ورزشکار شهر رشت در سال تحصیلی 99-1398 جامعه آماری این پژوهش را تشکیل دادند که از میان آنها 30 نفر بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) بهصورت تصادفی جایگزین و تقسیم شدند و به پرسشنامۀ تنظیمشناختی هیجان (گارنفسکی و همکاران، 2005) و مقیاس خودکارآمدی ورزشی (کرل و همکاران، 2007) پاسخ دادند. شرکتکنندگان گروه آزمایش، 8 جلسه برنامۀ مهارتهای زندگی را دریافت نمودند. دادهها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیری مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که آموزش مهارتهای زندگی بر راهبردهای تنظیم هیجان و خودکارآمدی ورزشی دانشآموزان ورزشکار مناطق محروم، تأثیرگذار بود و آزمودنی های گروه آزمایش نسبت به آزمودنی های گروه کنترل در پسآزمون ، خودکارآمدی ورزشی و تنظیم هیجان سازگارانه بیشتر و تنظیم هیجان ناسازگارانه کمتری داشتند و از نظر آماری معنی دار بود. بنابراین استفاده از آموزش مهارتهای زندگی میتواند موجب افزایش خودکارآمدی ورزشی و تنظیم هیجان سازگارانه و نیز کاهش تنظیم هیجان ناسازگارانه دانشآموزان ورزشکار شود.